WELCOME TO MANAGEMENT

شخصی مدیریت اقتصاد عکس << WWW.SHAYESTE.NET >>

معرفی چندی از نخبگان ایرانی


تداوم روند رشد کمی و کیفی تولیدات علمی بین المللی کشور و به موازات آن دستاوردها و موفقیت هیا باارزش و بعضا بی سابقه دانشگران و پژوهشگران ایرانی در عرصه فناوری های نوین ازجمله هوافضا، زیست فناوری و پزشکی، فناوری هسته ای، نانو فناوری و... بارقه های امیدبخش در توجه به ساختار کلان مدیریت علمی کشور چشم اندازهای امید بخشی را در افق آینده کشور گشوده که جامعه علمی ما می تواند به رغم محدودیت ها و مشکلات جدی ازجمله سهم همچنان اندک اعتبارات پژوهشی از بودجه کل کشور به مدد اصلاح و ساماندهی نظام پژوهشی و فناوری کشور و افزایش بهره وری روند کنونی حرکت پویا و بالنده خود را ادامه دهد
.

به موازات پیشرفت ها و موفقیت های علمی صورت گرفته در دانشگاه ها و مراکز تحقیقاتی مختلف کشور، دانشگران ایرانی مقیم خارج نیز طی یک سال اخیر توفیقات علمی فراوانی داشتند که بارها و بارها نام های آشنای ایرانی را در صدر اخبار علمی رسانه های غربی قرار داده اند. در این هفته و در بخش گزارش تصویری، مروری گذرا می کنیم بر منتخبی از دستاوردهای پرشمار محققان ایرانی مقیم خارج که بازتاب گسترده ای در خبرگزاری ها و رسانه ها و پایگاه های علمی جهان داشته اند.

ساخت نمایشگر تاشوی دوطرفه با قابلیت تغییر شکل و اندازه:
http://www.bartarinha.ir/files/fa/news/1391/1/16/72672_800.jpg
 
http://www.bartarinha.ir/files/fa/news/1391/1/16/72671_542.jpg

همگام با پیشرفت فناوری های تعاملی جهان، دانشمند ایرانی دانشگاه فنی «دارمشتات» آلمان و همکارش موفق به ساخت یک صفحه نمایش تاشو شدند. دستاورد «دکتر محمدرضا خلیل بیگی» و «دکتر اشتایمل» موسوم به «من را تا کنید» شامل یک صفحه لمسی دوطرفه تاشو است که نمایی شبیه به یک کتاب دارد. این دستگاه با هدف کمک به افرادی که همیشه با اطلاعات در ارتباطند، ساخته شده تا بتوانند به راحتی به اطلاعات دسترسی داشته و به کارهای مرتبط با آن بپردازند. تبلت تاشو قادر به ارائه امکانات تعاملی برای نوشتن و همچنین نمایش های تصویری و طراحی است.
 

گوش کردن به صدای مغز افراد لال:
http://www.bartarinha.ir/files/fa/news/1391/1/16/72673_668.jpg

گروهی از دانشمندان عصب شناسی دانشگاه های برکلی و جان هاپکینز که محققی ایرانی نیز عضو آن بود، موفق به رمزگشایی فعالیت الکتریکی لوب تمپورال مغز در زمان شنیدن صدا توسط انسان شده اند که در آینده ممکن است به شنیدن صدای مغزی انسان های ناتوان از صحبت منجر شود. نیما مسگرانی، محقق پسادکتری دانشگاه برکلی و همکارانش موفق شدند براساس ارتباط میان صوت و فعالیت مغزی، کلماتی شنیده شده را از فعالیت لوب تمپورال پیش بینی کنند. بازسازی گفت و گوهای تصویری از فعالیت های مغزی به ویژه در درمان بیمارانی که مکانیزم سخنگویی خود را در اثر سکته یا بیماری اسکلروز جانبی آمیوتروفیک از دست داده اند، بسیار حائز اهمیت است.
 

ارتقای حسگرهای گرافنی:
http://www.bartarinha.ir/files/fa/news/1391/1/16/72674_534.jpg

محقق ایرانی دانشگاه ایلینویز و همکارانش دریافته اند افزایش نقص های ساختاری در گرافن می تواند عملکرد آن را به عنوان یک حسگر شیمیایی بهبود بخشد. هدف «امین صالحی خوجین» و دو همکارش درک عوامل محدودکننده حساسیت رزیستورهای شیمیایی گرافنی دوترمینالی ساده و مطالعه این امر در ابزارهای ارزانی بوده که توسط رسوب دهی شیمیایی بخار ساخته می شوند. نتایج این تحقیق می تواند در تولید حسگرهای گازی ارزان برای کاربردهای مختلف همچون تولید انرژی، سیستم های امنیتی و تشخیص پزشکی به کار رود.
 

هدایت صندلی چرخدار با نوک زبان:
http://www.bartarinha.ir/files/fa/news/1391/1/16/72675_772.jpg

محقق ایرانی دست به ساخت یک دستگاه بی سیم و قابل پوشش زده که به مبتلایان به جراحت های ستون فقرات کمک می کند بدون کمک دیگران به هدایت ویلچر برقی خود با زبان بپردازند. سیستم رانش با زبان «میثم قوانلو»، دانشیار موسسه فناوری جورجیا که شبیه به یک نگهدارنده دندانی دارای حسگر است با یک مغناطیس روی زبان کنترل شده و کاربران خود را به مرحله جدید از استقلال چه در ارتباط و در حمل و نقل هدایت می کند. در نسخه اخیر برخلاف نسخه های پیشین با انتقال حسگرها به درون دهان این مشکل رفع شده و سیستم رانش با زبان با پایداری مکانیکی و سهولت چشمگیر حاصل شده است.
 

دستیابی به خواص جدیدی از پیزو الکتریک برای ساخت نانو مواد:
http://www.bartarinha.ir/files/fa/news/1391/1/16/72676_328.jpg

محقق ایرانی دانشگاه نورث وسترن و همکارانش، خواص پیزوالکتریک جدیدی برای ناتوسیم نیترید گالیم یافته اند که می تواند در ساخت نانوادوات مورد استفاده قرار گیرد. نتایج تحقیق «مجید میناری» و همکارانش در دانشکده مهندسی «مک کرومیک» دانشگاه نورث وسترن بسیار موردتوجه قرار گرفته به ویژه اینکه اخیرا ثابت شده که از نیمه هادی های نیترید گالیم می توان در ساخت نسل جدید نانوژنراتورها استفاده کرد که قادرند انرژی مکانیکی مانند حرکت زیست مکانیکی را به جریان الکتریسیته تبدیل کنند. نیترید گالیم در عناصر اپتوالکتریک نظیر لیزرهای آبی و در نتیجه در دیسک های بلوری و دیودهای نشر نور (LED) به وفور مورد استفاده قرار می گیرد.
 

نانو دینامیت، انقلابی در تولید انرژی:
http://www.bartarinha.ir/files/fa/news/1391/1/16/72677_525.jpg

استاد ایرانی دانشگاه RMIT استرالیا موفق به ارائه دستاوردی جدید در حوزه ذخیره انرژی و تولید نیرو شده که در آن میزان انرژی تولیدی به نسبت اندازه منبع، سه تا چهار برابر بهترین باتری های لیتیوم یون کنونی است. دکتر کوروش کلانترزاده، دانشیار دانشکده مهندسی برق و رایانه RMIT با همکاری مایکل استرانواز گروه پژوهشی نانوفناوری موسسه فناروی ماساچوست با اندازه گیری شتاب یک واکنش شیمیایی درون یک نانو لوله دریافتند این واکنش منجر به تولید نیروی می شود. تحقیقات آنها با عنوان «نانو دینامیت: نانو لوله های پوشیده شده از سوخت با توانایی ارائه نیرو در کوچک ترین سیستم ها» در مجله IEEE Spectrum منتشر شده است.
 

حذف کم خطر کیست گردن با شیوه ابداعی:
http://www.bartarinha.ir/files/fa/news/1391/1/16/72678_588.jpg


جراح جوان ایرانی موفق به ابداع شیوه جدید حذف کیست مجرای تیروگلوس با حداقل تهاجم شده که یک جراحی با حداقل آسیب را به بیماران عرضه می کند. دکتر بابک لاریان. رئیس مرکز جراحی پیشرفته سر و گردن «بورلی هیلز» کالیفرنیا که در زمینه شیوه های جراحی غیرتهاجمی و درمانی بیماری های ناحیه سر و گردن ازجمله جراحی تیروئید کتومی با حداقل تهاجم، جراحی غیرتهاجمی حذف غدد پاراتیروئید و جراحی غیرتهاجمی پاروتید کتومی تخصص دارد. در شیوه جدید موفق به حذف کیست مجرای تیورگلوس به شکل سرپایی شد. کیست تیرو گلوس، شایع ترین توده مادرزادی گردن در کودکان است.
 

ساخت ابرچسب زیستی با الهام از باکتری:
http://www.bartarinha.ir/files/fa/news/1391/1/16/72679_856.jpg

محقق ایرانی دانشگاه آکسفورد و همکارش با الهام از عملکرد باکتری عامل بیماری «خوره» موفق به ساخت نوعی چسب قدرتمند شدند که قادر به چسباندن مولکول ها به شکلی جدانشدنی به یکدیگر بوده و چشم انداز جالبی را برای فناوری زیستی و نانوفناوری پیش رو دارد. بیژن ذاکری با همراهی دکتر «مارک هوارث» از دپارتمان بیوشیمی دانشگاه آکسفورد با الهام از شیوه اتصال باکتری Streptococcus Pyogenes به سلول های انسانی با استفاده از پروتئین خود دست به ساخت این چسب زده اند. در این شیوه، مولکول ها بدون نیاز به شیوه های مورد استفاده در اتصال مولکول های زیستی به هم متصل می شوند
 

 

ایرانی بی سروصدایی که هوشمندی را به تلفن‌های همراه افزود 
 

میلیون‌ها نفر در سراسر جهان بدون آنکه خبر داشته باشند هر روز از فناوری‌هایی استفاده می‌کنند که طراح و خالق آن حسین یسایی، یک ایرانی مقیم لندن است. نام وی و شرکت تحت مدیریت وی «ایمجینیشن تکنولوجیز» را هیچگاه روی وسایل ارتباطی جدید، روی تابلوهای تبلیغاتی و یا در کنار نام‌های معروفی مثل اپل و گوگل نمی‌بینیم.
چهره حسین یسایی همچون سایر نام‌آوران عرصه فناوری ارتباطی مثلا مارک زاکربرگ بنیان‌گذار فیس‌بوک و یا استیو جابز از موسسان و مدیران اپل شناخته شده نیست. با این همه هر کسی که از تلفن‌های آی‌فون و یا انواع دیگر همراه‌های هوشمند استفاده می‌کند به این ایرانی پنجاه و پنج ساله مدیون است.
در گزارش تازه‌ای از روزنامه بریتانیایی «دیلی‌میل» آمده‌است که بخش اعظم فناوری‌های پیچیده‌ای که اکثر تلفن‌های هوشمند از آن استفاده می‌کنند، از گرافیک آن گرفته تا سیستم عامل، همه محصول شرکتی هستند که حسین یسایی آن را مدیریت می‌کند. خود او می‌گوید: «در حقیقت ما عنصر هوشمندی را به این تلفن‌های همراه می‌دهیم. قبل از نوآوری و فناوری‌های محصول شرکت ما هیچ تلفن هوشمندی وجود نداشت.» او وقتی کار برای این شرکت را شروع کرد که در آن زمان این شرکت «ویدئو لوجیک» نام داشت، و با حدود ۴۰ کارمند برخی از فناوری‌های به‌کاررفته در سیستم «ام‌اس داس» مایکروسافت را تولید می‌کرد، ولی پس از حدود ۲۰ سال شرکت تحت مدیریت وی در دوازده کشور مختلف جهان بیش از هزار و ۱۰۰ کارمند داردمشتریان این شرکت نام‌های بزرگ عرصه فناوری ارتباطی مثل اپل، گوگل، مایکروسافت، سامسونگ، اینتل، سونی و ال‌جی هستند. فهرست مشتریان این شرکت آن‌قدر گسترده‌است که آقای یسایی برای پرهیز از رنجاندن رقبای آنها ترجیح می‌دهد که از همه آنها اسم نبرد.
حسین یسایی متولد و بزرگ شده ایران استاولین تماس او با فناوری در چهار سالگی صورت گرفت. وی می‌گوید: «یادم هست که در چهارسالگی برای سردرآوردن از نحوه کار یک رادیوی بزرگ، انگشت خود را درون آن بردم و برق مرا گرفت. از آن زمان علاقه من به فناوری‌های جدید و کامپیوتر ادامه یافته‌است.» او در سال ۱۹۷۶ برای تحصیلات عالی به بریتانیا رفته و دوره پیش‌دانشگاهی را که معمولا دو سال طول می‌کشد ظرف چند ماه با موفقیت طی کرد و تحصیلات خود را در رشته علوم کامپیوتر در دانشگاه «ناتینگهام» به پایان برد. حسین یسایی تاکید می‌کند که مهمترین عامل برای رشد فناوری‌های نوین در هر کشوری آموزش نوجوانان و ایجاد زمینه‌های لازم برای رشد استعدادها، آفرینندگی و خلاقیت جوانان است.
 
************************************
Inline image 1


پروفسور توفیق موسیوند
مخترع نخستین قلب مصنوعی داخل بدن انسان
 
برای پسربچه‌ای که تا چهارده‌سالگی چوپانی می‌کرده و حتی بعد از مهاجرت نیز شب‌ها را به ظرف شستن می‌گذرانده چه سرنوشتی را پیش‌بینی می‌کنید؟ خیلی بعید است که او را یکی از برترین مخترعین و جراحان قلب جهان تصور کنید. پروفسور توفیق موسیوند که در خارج از ایران Tofy Mussivand نامیده می‌شود، در روستای ورکانه استان همدان چشم به جهان گشود. او که در دوران کودکی و نوجوانی مجبور به چوپانی بود شب‌های تابستان که روی پشت‌بام دراز می‌کشید، مدت‌ها به آسمان و ستارگانی که به او چشمک می‌زدند خیره می‌شد، به دلایل آفرینش جهان فکر می‌کرد و از خود می‌پرسید: «هدف و منظور از خلقت این نقاط نورانی و زیبا چیست؟ من چه کسی هستم و در کجای این دنیای بزرگ ایستاده‌ام؟».
‌این‌که چنین سوالاتی از ذهن یک کودک چوپان بگذرد به‌ نظر عجیب می‌رسد ولی دکتر موسیوند از همان کودکی نیز مشتاق خواندن و یادگیری چیزهای جدید بود و همین ویژگی به او کمک کرد که از محیط روستا خارج شده و ابتدا به دانشگاه تهران و سپس با بورسیه‌ای که به دست آورد به دانشگاه آلبرتا کانادا برسد. البته او کسی نیست که گذشته خود را انکار کرده یا از آن احساس پشیمانی کند، به همین دلیل وقتی برای همایش بین‌المللی بوعلی‌سینا بعد از 37 سال به ایران سفر می‌کند چنین می‌گوید: «آمده‌ام تا سرى به زادگاهم، ورکانه، بزنم و گله گوسفندها را ببینم و به آسمان صاف و پرستاره خیره بشوم و یک بار دیگر به سال‌هاى دور کودکى‌ام بازگردم و آن نقطه عزیمتى را بیابم که هرگز فراموشش نکرده و نمى‌کنم. راستش من با یاد کودکى آرامش پیدا مى‌کنم. آنجا هم همیشه دنبال خاطراتى بوده‌ام که در دنیاى مدرن و پیچیده به من آرامش بدهد که آن‌ها را در چوپانى و همان شب‌هاى مهتابى مى‌یافتم. چوپانى انسان را به اصل خود و خدا و طبیعت نزدیک مى‌کند».
او سال‌های ابتدایی در کانادا را به یادگیری زبان، تحصیل در طول روز و کار طاقت‌فرسا در شب به عنوان یک ظرف‌شوی گذراند تا توانست از دانشگاه در رشته‌های مدیریت و مهندسی مکانیک فارغ‌التحصیل شود. سپس با خانمی کانادایی به نام دیکسی لی ازدواج کرد. در دهه 1970 سمت‌های متعددی را به عنوان یک مهندس برعهده داشت تا زیربنای یک آلبرتای جدید را پی‌ریزی کند. بعد از نقل مکان با همسر و دو پسرش به کلیولند در اوهایو بود که دوباره سوالات مربوط به رمز و راز جهان به سراغش آمده و او را به بازگشت به دانشگاه و تحصیل علوم پزشکی در دانشگاه آکرون و کالج پزشکی شمال‌ شرقی دانشگاه اوهایو مشتاق کرد. در این زمان بود که تلفیق علوم مهندسی و پزشکی به او کمک کرد تا به دانش نوینی در زمینه اعضای مصنوعی دست یافته و بتواند بعد از مدتی قلب مصنوعی انسان را اختراع کند. بعد از سه سال کار در کلینیک کلیولند، دکتر ویلبرت کئون از انستیتو قلب اوتاوا از او درخواست کرد تا سرپرستی تیم قلب مصنوعی انستیتو را برعهده بگیرد. آنجا بود که چوپان سابق توانست فن‌آوری قلب مصنوعی خود را گسترش داده و آن را به استانداردی برای آینده تبدیل کند.
از آن به بعد بود که شهرت وی عالم‌گیر شد و وی ریاست بسیاری از هیئت‌های علمی و تخصصی و سمت استادی رشته‌های جراحی و مهندسی در دانشگاه‌های اوتاوا و کارلتون را برعهده گرفت. فعالیت‌های تحقیقاتی او باعث به وجود آمدن سالی 1000 شغل در کانادا و سرریز شدن بیش از 200 میلیون دلار سرمایه‌گذاری خارجی در طی ده سال شده است.
دکتر موسیوند اختراعات بسیاری را به ثبت رسانده است که مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از: قلب مصنوعی کنترل از راه دور که پس از قرار گرفتن در بدن بیمار می‌توان از طریق ماهواره، اینترنت و تلفن از وضعیت آن و همچنین وضعیت سلامت بیمار آگاه شد و امکان ارسال برق به آن بدون ایجاد سوراخی در بدن، از طریق سیستم الکترومغناطیسی فراهم است. ثبت اطلاعات ژنتیکی به وسیله استفاده از اثر انگشت بدون نیاز به خونگیری و تنها از طریق انگشت‌نگاری و ساخت زیرپیراهنی که می‌تواند فشار خون و کارکرد قلب را در کسانی که قلبشان خوب کار نمی‌کند، کنترل کند از دیگر اختراعات این دانشمند ایرانی است.
از تمامی این افتخارات و اختراعات که بگذریم داستان زیباترین هدیه‌ای که پرفسور موسیوند دریافت کرده نیز بسیار خواندنی است. او این داستان را چنین نقل می‌کند: «طبق قوانین مرسوم کانادا هدیه دادن به پزشکان و هدیه گرفتن از آن‌ها ممنوع است. یک روز دیدم شخصى از شبکه‌ای کانادایی به دفتر کارم در بیمارستان اوتاوا آمد و بسته‌اى را جلوى من گذاشت که از گرفتنش امتناع کردم. آن شخص خیلى اصرار داشت و همین باعث شد که بسته را باز کنم. هفت حلقه فیلم از همدان و زادگاهم روستاى ورکانه بود که خودشان تهیه کرده بودند. گریه‌ام گرفت و به این فکر کردم که چطور براى یک شبکه کانادایى این قدر زادگاه من و آن خانه محقر سنگى اهمیت داشته که هزاران کیلومتر را طى کنند و از آن فیلم بسازند. آن‌ها این کار را کرده بودند که بدانند واقعا من یک چوپان در دره‌هاى کوه الوند بوده‌ام و این به جرئت مهم‌ترین هدیه زندگى من بود».
دکتر موسیوند رسالت خود را چنین شرح می‌دهد و چه خوب بود که تمامی دانشمندان و پزشکان چنین رسالتی را بر دوش خود نیز می‌دیدند: «برای من آنچه مهم است خدمت به بشر است نه تنها به مردم کشورم بلکه به مردم تمام دنیا. در واقع جز این نیز نباید باشد، رسالت من به عنوان یک پزشک، کمک به بیماران، تعلیم و تربیت پزشکان دیگر و این بار ابداعات و اکتشافاتی است که بتواند به نوعی به بشر کمک کند»

  
نویسنده : smr shayesteh ; ساعت ۱۱:۱٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٢/٢۳