WELCOME TO MANAGEMENT

شخصی مدیریت اقتصاد عکس << WWW.SHAYESTE.NET >>

"اخلاق حرفه ای در معماری و شهرسازی"

"اخلاق حرفه ای در معماری و شهرسازی"

 

در بیان هر ترکیب واژه به نظرم بهتر است ابتدا تک واژه ها باز شوند.

 

 

اخلاق مجموعه رفتارهای ارتباطی است که شامل رفتارهای ارتباطی درون شخصی، میان شخصی و برون شخصی می شود؛ مثل گفتگو، نگاه و برخورد. دو بعد دارد، ناپایدار(اتفاقی) و پایدار. رفتار ارتباطی پایدار همان خلق و خوی و چیزی است که روانشناسان به آن الگوی رفتاری هر کسی می گویند؛ و در واقع سیرت و منش شخص است. رفتار ارتباطی در تعامل اجتماعی صورت می گیرد و تعامل اجتماعی ما زمانی است که به حرفه معماری اشتغال داریم چه در جایگاه معلم معمارپرور، چه رئیس دانشکده، چه کارمند مشاور، چه مهندس پروانه دار، چه مدیر عامل، چه مدیر پروژه و ...

حرفه ای بودن در معماری منوط به چند عامل است:

1- داشتن دانش تخصصی؛ در ایران سازندگی به معتای معماری توسط مهندسان معمار، بسازبفروش ها و گاهی نیز مهندسان عمران صورت می پذیرد، در صورتی که تنها یکی دارای دانش تخصصی است؛

2- تحلیل تجربه های مفید جمعی؛ حرفه ای ها به جای تکیه بر تجارب شخصی، تحلیل نشده و آزمون و خطا نشده به دانش جمعی بشری تکیه می کنند.

3- داشتن مهارت و توانایی؛ این مورد جنبه عملی معماری را در بر می گیرد که به نظر می رسد برگ برنده ی بساز بفروش ها نسبت به کسانی که زمان صرف می کنند تا صاحب دانش تخصصی شوند نیز در همین است.

4- نگاه سیستمی به معماری؛ پیش برد فرآیند ساخت و ساز بر اساس سیستم در این زمینه بسیار مفید می باشد. همچون پیش برد اهداف بر اساس ایزو.

5- داشتن مرام حرفه ای؛ که مبنای بحث اخلاق حرفه ای را نیز همین مورد در بر می گیرد. حرفه ای ها مرام دارند، آن ها حاضر نیستند مرام خود را تحت هیچ شرایطی زیر پا بگذارند، آن ها در مواردی که مرام آن ها با شرایطی سازگار نباشد، بلی نخواهند گفت.

در ایده فرآیند شکل گیری و توسعه هر حرفه اصولی اساسی تنظیم می گردد تا آن حرفه به سمت جایگاه ایده آل خود هدایت شود. این معیارها به عنوان اخلاق حرفه ای شناخته می شوند و سازمانها، شرکت ها، بنگاهها و مؤسسات نیازمند آن هستند که اعضای آنها از این اصول تبعیت کنند. در این راستا و با نگاه به صفحات ابتدای سررسید جامعه مهندسان مشاور ایران، می بینیم که شورای مدیریت این جامعه در اقدامی مثبت در خردادماه 1383 طی فرآیندی اولین ویرایش آیین اخلاق حرفه ای مهندسان مشاور را حول 5 محور اساسی (اینجا) تنظیم نموده است؛ اما نکته جالب این است که همان جا بیان شده این اصول و ارزش های بنیادین اخلاقی جنبه آرمانی دارند و دستیابی و تحقق کامل این اصول مقدور نیست. تنها می توان در جهت آن ها تلاش کرد و به آن ها نزدیک شد.

ارزش های شاخص در اخلاق حرفه ای شامل صداقت و درستکاری، بی طرفی، امانت داری، صلاحیت حرفه ای، مراقبت حرفه ای، رفتار حرفه ای، پایبندی به منافع ملی و محیط زیست، صرفه جویی، و مواردی که خودم اضافه می کنم از قبیل معقول و موجه بودن، وظیفه شناسی و مسئولیت پذیری، حس احترام و ملاحظه، عدالت، اعتمادپذیری و از همه مهم تر قابلیت پیش بینی پذیری اخلاقی می باشد. پیش بینی پذیری خصلتی در سازمان است که محیط را قادر به پیش بینی عملکرد سازمان در خصوص ستاندن کلیه حقوق خود می کند.

روز به روز اعتقاد سازمان ها در این مورد راسخ تر می شود که ترویج اصول اخلاقی و تقویت فرهنگ معنوی موجب ایجاد مزیت های استراتژیک خواهد شد، از بین بردن رفتارهایی مبتنی بر هنجارهای اجتماعی رایج از قبیل کم کاری که نوعی ارزش تلقی می شود اهمیت دارد. بسیاری از شرکت های بزرگ دنیا، شرکت های سهام و سرمایه گذاری، متصدیان اخلاقی دارند که کمک می کنند افراد شرکت تصمیمات فکری و مهارتی خوبی بگیرند.

در تقابل با کارفرما من شخصا با در نظر گرفتن همه ی این ارزش ها به طور میانه ای موافقم؛ گاهی به دلیل عدم تخصص کارفرما و نیز عدم توان تصمیم گیری او بار تصمیم گیری ها بر دوش ماست و به نظرم با در نظر گرفتن حقوق (به معنای right و نه law) منافع استفاده کتتده نهایی - که می تواند صرفا مشتری یا کارفرمای ما نباشد - باید روشی را در پیش گیریم که نه سیخ بسوزد نه کباب.

به نظرم هنوز در ابتدای راهیم و من خیلی خوش بینانه نسبت به عدم رعایت اخلاق حرفه ای حتی در سازمان هایی همانند سازمان نظام مهندسی و یا خود جامعه مهندسان مشاور که مراجع قانونگذار در این زمینه محسوب می شوند، چشم به آینده ای روشن دوخته ام، و این را به حساب نوپا بودن موضوع می گذارم و جدا از این موضوع آغاز اخلاق حرفه ای در معماری را از رفتار درون شخصی مان می دانم، عواملی چون ایجاد عزت نفس در خود، خودافشاگری، احترام گذاردن به خود، خود محاسبه گری یا برخلاف آن عواملی از قبیل غفلت از خود، خودفراموشی، دروغ به خود، خود توجیه سازی، رفتار ارتباطی ما با خود را شکل می دهد. تا زمانی که خود درونی مان را به اخلاقی بودن با خودمان دعوت نکنیم، نمی توانیم به درونی شدن اخلاق در حرفه مان امیدوار باشیم. می توان در این زمینه خودمان را رشد شخصی دهیم، چرا که برای ماندگار بودن باید حرفه ای بود و داشتن اخلاق و مرام حرفه ای یکی از اصول مهم دستیابی به این مهم است.

 

شالوده این بحث بر مبنای سخنرانی دکتر فرامرز قراملکی در همایش اخلاق حرفه ای در مهندسی برگذار شده در سال 87 توسط انجمن شرکت های ساختمانی قزوین می باشد.

برای مطالعه بیشتر مراجعه کنید به:

فرامرز قراملکی، احد؛ 1385؛  اخلاق حرفه ای؛ نشر مجنون، تهران.

فرامرز قراملکی، احد و نوچه فلاح، رستم؛ 1386؛ موانع رشد اخلاق حرفه ای در سازمان ها؛ نشر موسسه فرهنگی دین‌پژوهی بشرا، تهران.

فرامرز قراملکی، احد؛ 1386؛ سازمان های اخلاقی در کسب و کار؛ نشر مرکز ملی مطالعات جهانی شدن و نشر مجنون ، تهران.

فرامرز قراملکی، احد؛ 1387؛ درآمدی بر اخلاق حرفه ای؛ نشر سرآمد، تهران.

 

  
نویسنده : smr shayesteh ; ساعت ۱۱:٤۳ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/۳/٩
تگ ها : مدیریت